Jak zachować się podczas wypadku

OBOWIĄZK UDZIELANIA PIERWSZEJ POMOCY w Polsce regulowany jest przez prawo. Jednoznacznie wynika to z zapisów zawartych w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeksu karnego (Dz.U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.)
Kto człowiekowi znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utarty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu nie udziela pomocy, mogąc jej udzielić bez narażenia siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. (Art.162 Kodeks karny).
 

Ratownikiem może być osoba:

  • posiadającą pełną zdolność do czynności prawnych
  • posiadająca ważne zaświadczenie o ukończeniu kursu w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy, zwanego dalej „kursem”, i uzyskaniu tytułu ratownia
  • której stan zdrowia pozwala na udzielenie kwalifikowanej pierwszej pomocy

     

  • Ustawa o Państwowym Ratownictwie Medycznym:

    Dz.U. 06.191.1410 – z dnia 20 października 2006 r.

    Rozdz. 1 art. 4.

    Kto zauważy osobę lub osoby znajdujące się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego lub jest świadkiem zdarzenia powodującego taki stan, w miarę posiadanych możliwości i umiejętności, ma obowiązek niezwłocznego podjęcia działań zmierzających do skutecznego powiadomienia o tym zdarzeniu podmiotów ustawowo powołanych do niesienia pomocy osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.

    Rozdz. 1 art. 5.

    1. Osoba udzielająca pierwszej pomocy, kwalifikowanej pierwszej pomocy oraz podejmująca medyczne czynności ratunkowe korzysta z ochrony przewidzianej w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.) dla funkcjonariuszy publicznych.
    2. Osoba, o której mowa w ust. 1, może poświęcić dobra osobiste innej osoby, inne niż życie lub zdrowie, a także dobra majątkowe w zakresie, w jakim jest to niezbędne dla ratowania życia lub zdrowia osoby znajdującej się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.

     

  • Podstawy Prawne udzielania Pierwszej Pomocy:

    Art. 160.

    §1. Kto naraża człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
    §2. Jeżeli na sprawcy ciąży obowiązek opieki nad osobą narażoną na niebezpieczeństwo, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
    §3. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 lub 2 działa nieumyślnie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
    §4. Nie podlega karze za przestępstwo określone w § 1-3 sprawca, który dobrowolnie uchylił grożące niebezpieczeństwo.
    §5. Ściganie przestępstwa określonego w § 3 następuje na wniosek pokrzywdzonego.
    na podstawie zapisów zawartych w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. – KODEKS PRACY (Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.)

     

 
INSTRUKCJA UDZIELANIA PIERWSZEJ POMOCY
www.wrotamalopolski.pl/NR/rdonlyres/BF20667F-5824-43AD-B8C3-8B125C0F3D61/832956/instrukcja_pierwszej_pomocy.pdf
 
ZASADY UDZIELANIA PIERWSZEJ POMOCY PODCZAS WYPADKU:
www.wrotamalopolski.pl/NR/rdonlyres/BF20667F-5824-43AD-B8C3-8B125C0F3D61/832958/instrukcja_pierwszej_pom_wypadekdrogowy.pdf